Beste wensen, hè

00:39 Edit This 0 Comments »
Inmiddels is het bijna 4 jaar geleden dat COVID zich voor het eerst liet zin in NL. 1,5m werd vanaf april de standaard. Handen geven was uit den boze. Één van de betere ontwikkelingen, als je het mij vraagt. Als persoon die slecht tegen lichamelijk contact kan, is handen geven een nare sociale interactie. Een boks gaat wel, maar handen geven. Huuusjh. 

Nu is het weer nieuwjaar geweest, en we wensen elkaar een fijn nieuwjaar en de "beste wensen, hè". 

Helaas is de hand weer terug.

En COVID ook. Beter blijft de tweede ronde van de pandemie weg.  Mensen werden er niet leuker op.

Nieuw jaar!

03:36 Edit This 0 Comments »



 Nieuw jaar vraagt om inspiratie. Iedereen lult een beetje slap over goede voornemens enzo. Waarom zou je alleen maar goede dingen voornemen als het jaar om is? Hoezo heb je daar een deadline, of eigenlijk juist een startdatum voor nodig?

Het is natuurlijk makkelijk en mooi omdat het een begin heeft en een einde, een nieuw jaar. Het jaar 20xx is dan volledig gewijd aan dat ene dat je wil bereiken, of doen, of maken.

En het inspireert ook wel: een nieuw jaar, een schone lei.

Ik hoop dit jaar bijvoorbeeld creatiever te zijn. En dingen te doen die ik leuk vind. En me minder druk te maken om dingen waar ik me niet druk om zou moeten maken. Of op schrijven, memorabele dingen op schrijven. 'Voor later'. Of zo. 

Mijn getty account is ook nog actief en ik heb er in de ... tien jaar (?) dat ik contributor ben geworden, wel NUL keer iets geupload. Trots als een pauw, dat ik was toegelaten, ik kon geld gaan verdienen met mijn foto's. 

Ik heb er nog niks mee verdiend.

Dingen die ik dit jaar graag zou willen bereiken, of rond hebben voor 2025:

- Een huis met Bren
- Flinke meters maken met mijn viool (dat is geen meetbaar doel, Joey)
- nader te bepalen, het jaar is nog lang niet om.



The struggle is real.

07:03 Edit This 0 Comments »
Leven met ADHD.
Voor mij liggen 4 verschillende kladblokken/notitie boeken. Want voor elke categorie heb ik een andere nodig. Ik heb er eentje voor werk, en wat ik per dag moet doen. Ik schrijf dat liever op, zodat ik het voor mijn neus heb liggen. De vorige, die bijna praktisch vol is, ligt er ook nog. Op een compleet andere dag. Ik weet niet waarom die er nog ligt, ik zie het nu pas. Verder heb ik een ander kladblok met mijn andere dagelijkse dingen, met op dit moment mijn weekplanning voor me. Aan één agenda heb ik niet genoeg. Ik heb een digitale op mijn telefoon, die kan piepen en schreeuwen als er wat is, want anders vergeet ik dat, uiteraard. Maar, ook al piept en schreeuwt die een dag, een uur, een half uur en voordat ik moet vertrekken voor mijn afspraak, ik vergeet dat ik die deze week heb. Dus mijn volledige week heb ik uitgeschreven op dit kladblok, voor het overzicht en zodat het voor mijn neus ligt. Zodat ik het zie. Want wat ik niet zie, is er niet.
En het vierde kladblok, is deze, waarin ik mijn ADHD struggles ga opschrijven. Misschien is het alleen voor mijzelf, misschien is het ook voor anderen. Misschien maak ik er een blog van.
Misschien lees je dit al wel als een blog.

De reden dat ik begin aan dit schrijfwerk, is omdat ik wéér eens vast liep. ADHD Paralysis, ik heb een stapel te doen. Ik weet niet waar te beginnen en ik... ik weet het niet? Dus ik pak mijn haakwerk, ik ben een kleedje aan het haken voor Googlepoes. Hij ligt graag op mijn laptop, die is warm, en ik wil hem een zachte ondergrond geven. Maar het is ook een heel makkelijk werkje om even aan te prutsen als het allemaal weer niet wil.

Bijna 14 jaar later

07:02 Edit This 0 Comments »
14 jaar, een gestrand huwelijk, 2 kinderen, een nieuwe relatie en een paar diagnoses verder: 7 december 2023. Zoveel gebeurd in de tussentijd, daar ga ik (voorlopig) nog niet eens over beginnen. Let's try this thing again. En anders zie ik je over 15 jaar wel weer.
Oudere posts